داد فتفوا عاشقان را سر شکستن جائز است

چوب محمل شاهد این ابتکار زینب است

جمعی از عشق او به فرق شمشیر زن

برخی از مهر او به پشت زنجیر زن

سینه زنان یک طرف ناله شبگیر زن

خیل ملک زین عزا نعره تکبیر زن

قیامتست این مگر؟ نیست قیامت این چنین

بهر عزای حسین غم بگرفتست زمین

این سرخی شفق که برین چرخ بی وفاست

هر شام عکس خون شهیدان کربلاست

بر قتل حسین ارض و سما خون گرید

از عرش خدا تا به ثرا خون گرید

هر سال سزد که شیعه در عاشورا

بهر شهدای کربلا خون گرید

روز غم حسین که باشد غم بشر

جانم زمهرو عشق او گردیده شعله ور

آماده جهاد شوم پوشم زتن کفن

سر میتراشم و به کفم شمشیر پر شرر

همدست همزبان به همراه دوستان

سر میدهم شعار حیدر حیدر حیدر

خون ریزم از سرم چو نبودم به کربلا

تا یاریش کنم، شوم بر خصم حمله ور

در را مکتب حسین و عزای او

باکی نباشدم ز شهادت زنم به سر

کتاب ایثار به امضای توست

رساله عشق به فتفوای توست

در این رساله نکته ای بارز است

عاشق اگر سر شکند جایز است